@shitmydadsays is op 3 augustus opgericht. Iets meer dan vier maanden later is het een megahit. De bio zegt eigenlijk alles wat je wilt weten over Justin en zijn vader: ‘I’m 29. I live with my 73-year-old dad. He is awesome. I just write down shit that he says.‘ Hartverwarmend, kort door de bocht en goudeerlijk dus.

Social Media Case: 'Shit My Dad Says'

Justin en zijn vader, wiens naam gek genoeg niet bekend is, hebben vorige maand de rechten op het boek “Shit My Dad Says” verkocht aan uitgever Harper Collins. Sinds kort ligt er ook een deal met Warner Bros op tafel om er een sitcom van te maken, hoewel de titel dan iets aangepast zal worden.

People of Walmart is een site die gestart is in augustus 2009, waarop foto’s gedeeld worden van mensen die bij de Wal-Mart winkelen. De site richt zich expliciet niet op ‘average Joe’ maar op de excentriekere gevallen. Om de auteurs te citeren: ‘It’s not everywhere that you can shop for milk at 10 a.m. next to a 400lb mother of 6 wearing a pink tube top, leopard tights, and hooker heels.‘

De site is volgens de makers niet bedoeld om merkschade te veroorzaken maar is juist een ‘satirical social commentary of the extraordinary sights found at America’s favorite store.‘ Bedoeld of niet, als de PR-manager van een concern als Wal-Mart ben je niet blij met zo’n site. Je hebt het al druk genoeg.

Social Media Case: People of Walmart

People of Walmart neemt rap in populariteit toe. Op Twitter worden de updates door 26,674 mensen gevolgd en de fanpage op Facebook heeft maar liefst 225,347 Fans weten te vergaren, die actief discussiëren over de beelden.

Een aardig bereik voor een site van minder dan vier maanden oud!

Veel cijfers over het project, zoals het aantal actieve leden, heb ik niet kunnen vinden. Wel zijn er sinds de oprichting meer dan 122,000 discussies gestart op het forum en zijn er meer dan 9700 foto’s geupload.

Het verhaal deed mij denken aan een interview wat ik een paar jaar geleden afnam bij de oprichtster van de ‘Landelijke Ikea Fans-hyve.’ Ook daar heeft de initiatiefneemster nooit iets van Ikea vernomen:

De Ikea Fans community is voor mij een goed voorbeeld dan brand fans toch wel over je merk van gedachten gaan wisselen, of je dat nu leuk vindt of niet.

De echte vraag is dan ook niet ‘wordt er over mijn merk gesproken?’ maar eerder ‘wil ik een stem hebben in dat gesprek?’

De campagne draait om de Evian Roller Baby’s en moet de boodschap communiceren dat ‘natuurlijk puur mineraalwater’ de jeugdigheid van je lichaam ondersteunt. Er is een website ingericht voor de campagne waar je naast de YouTube video ook backstage beelden en interviews ziet plus links naar de Facebook fan-pagina waar ook extra materiaal als wallpapers te downloaden is.

Social Media Case: Evian 'Live Young' Roller Babies - Klik om te bezoeken.

Resultaat:

38.080 baby fans op Facebook.
10.089.320 views op YouTube met 5709 reacties (enkel de hoofdvideo)

De campagne was sterk gekoppeld aan de International Womans Day en is een sterk voorbeeld van een succesvolle integrale social media campagne. Belangrijkste boodschap om te communiceren was dat één op de tien vrouwen in de UK te maken krijgt met verkrachting of geweld.

Vanuit het centrale community platform ProtectTheHuman reikten zij uit naar hun bestaande community’s op Facebook en MySpace. Ook vroegen zij sympathiserende groepsblogs als BoingBoing en Liberal Conspiracy om coverage en creëerden zij een nieuw netwerk op Twitter (600 followers binnen een week).

Onderstaande presentatie geeft een goed overzicht van de hele campagne. Ze gaan daarbij uitgebreid in op de opzet, methode en resultaten:

Samenvatting van de resultaten:

• Ongeveer 3000 vermeldingen van de actie op Twitter;
• Hashtag #oneten in de Top 10 Trending Topics op 6 maart 2009;
• Ruim 12,000 pageviews op ProtectTheHuman blog (8,500 unieke bezoekers);
• Aantal ondernomen acties in deze week was een record met 925 acties (gemiddeld 300 p/w);
• Precies 215 emails naar de MP via MapOfGaps.org (conversie van 10,75%);

Charitatieve instellingen doen veel met sociale media, zie ook dit overzicht.

In deze “reality remixed” online show volg je het leven van Katie Vogel. Katie is een drieëntwintig jaar oude zangeres uit Londen die druk bezig is met het opbouwen van haar muziekcarrière. Katie’s followers kunnen haar helpen bij de opbouw van haar carrière door te stemmen en comments achter te laten.

Perfecte integratie van Facebook in YouTube

De campagne wordt ondersteund door onder meer een iPhone App. Interessant vind ik dat Katie Vogel geen fictief karakter is maar een echte zangeres. Volgens een woordvoerder van Coca-Cola heeft Katie hun hele marketingapparaat ter beschikking om haar carrière te helpen lanceren.

In tegenstelling tot wat je zou verwachten blijft Katie eigenaar van de muziek die ze gebruikt in deze campagne. De show loopt in ieder geval tot december dit jaar. Meer over de campagne lees je hier.

Wat denken jullie van de combinatie van YouTube en Facebook? Ontstaat er synergie door deze mix van platformen? Is het een richting waar Hyves naar zou moeten kijken? Laat het weten in de comments!

De laatste tijd denk ik vaak aan de uitspraak “Your brand is what people say it is.” Een schot voor open doel wellicht, maar ook een goede herinnering dat je veel minder invloed hebt op wat men over je merk denkt dan je graag zou willen. Rondom dit gedachtegoed zijn leuke initiatieven ontstaan, zoals BrandTags.

Wat je merk is wordt weliswaar door de massa bepaald, maar de corporate website is in de ogen van veel (traditionele) bedrijven toch vooral het speelveld van de organisatie zelf. Onze website, onze regels. Daar komt langzaam verandering in, bijvoorbeeld door het toelaten van comments.

Je website volledig openstellen voor het publiek zoals Skittles doet is dan ook een grote stap. Je geeft als het ware de volledige controle over je merk op. Ogenschijnlijk dan, want met een paar commando’s op het toetsenbord kan Skittles de website weer naar de oude situatie zetten. Ik geloof dan ook niet zozeer dat Skittles hier een volledig nieuwe soort corporate website neerzet. Eerder denk ik dat we aan het kijken zijn naar een PR stunt.

Denk er maar eens over na. Hoe vaak lees je nu over een snoepmerk? Tenzij men iets radicaals doet -denk aan de commotie rondom Buys & de ‘discriminerende’ negerzoenen- of er een belangrijke verandering is in de productlijn, eigenlijk vrij weinig. De verandering van de website van Skittles was goedkoop, uitdagend en innovatief. En daarom een prima zet van Skittles.

Natuurlijk wisten de marketeers, communicatie- en PR mensen van Skittles best dat er in no-time negatieve geluiden op de website te zien zouden zijn. Evenals dat men er op rekende dat er verontwaardigd of lovend over de actie geschreven zou worden. Prima, bedankt voor uw tijd en interactie met het merk. En voor de vele backlinks naar Skittles. Dat is goed voor onze SEO-waardering.

Wat doe je normaal eigenlijk op een site als die van Skittles? Persoonlijk kan ik maar drie redenen bedenken om de site te bezoeken:

• Informatie/Nieuws over het merk en producten zoeken;
• Interactie met het merk d.m.v. flashspelletjes, wedstrijden, etcetera.
• Contactgegevens van het bedrijf of de klantenservice zoeken.

Met alle buzz rond de actie zal het bezoek aan de corporate site behoorlijk zijn toegenomen. Bovendien veel Google Juice en merkinteractie. Goede actie dus!

Het Australische UBank vond de oplossing in de vorm van webisodes. In korte filmpjes van twee á drie minuten neemt de Money Box serie met een knipoog de laatste ontwikkelingen op de financiele markt met je door. De bekende Australische actrice Rachael Coopes is ingeschakeld om het geheel een vertrouwt en fris imago te geven.

De webserie is met de eerste plaatsing op acht januari echt nét van start gegaan en de eerste aflevering (hierboven te zien) is inmiddels al meer dan zevenduizend keer bekeken.

Een dergelijke webserie lijkt mij eigenlijk voor Nederlandse banken ook een leuk idee, en voor zover ik weet zijn er nog geen banken die zich daar aan hebben gewaagd. Dus, wie durft er?

Whopper Sacrifice is een branded widget met maar één doel: zo veel mogelijk vriendschappen vernietigen. Gebruikers van Facebook konden deze widget installeren (en 82,771 gebruikers hebben dat ook gedaan) en verdienden vervolgens één whopper voor elke tien contacten die men van zijn vriendenlijst afschopte. Aan overtollige contacten blijkbaar geen gebrek want er zijn maar liefst 233,906 ‘vrienden’ ingeruild voor een burger.

Een gigantisch succes en een tevreden klant dus. Wat ik niet begrijp is waarom deze widget nu zo goed past bij de positionering van de Burger King. Was het idee dat een lekkere burger beter is dan een verre vriend? Was het iets anders? Of was aansluiting bij de positionering geen primair doel en was sales het voornaamste motief? Want dat is met 23,3906 coupons prima gelukt.

Sterk aan deze actie vindt ik dat het uitgaat van de aard van social networks. Laten we eerlijk zijn: we hebben allemaal wel een aantal contacten die eigenlijk niets (meer) te zoeken hebben op je vriendenlijst. Ook de follow-up is erg leuk. De gedupeerden kunnen via Angry-Gram een ‘boos’ telegram sturen naar de vriend of vriendin die je heeft laten vallen in ruil voor een whopper.

Gezien de vele positieve reacties op de actie is het jammer dat de Burger King het niet wereldwijd heeft uitgerold. Het bereik van Facebook is immers groter dan alleen de Verenigde Staten. Leuk om te zien is in ieder geval voorbeeld van een angry telegram, hilarisch zo’n pratende burger!

Het houden van pseudo-gesprekken om een positief merkbeeld onder je online doelgroep te creeeren is natuurlijk altijd een slecht idee. Naast de merkschade die je oploopt wanneer (niet als maar wanneer) je ontdekt wordt is het gewoon not done om je klanten voor te liegen. Dat zou je in een traditionele campagne ook niet doen.

Een voorbeeld van merkschade door pseudo-conversatie vind je hier, en een reactie van deze blogger op één van mijn posts vind je hier. Tros Radar had onlangs een item over dit soort oplichting door de firma iBlue Makelaars. Zie het volgende fragment:

Overigens een korte opmerking over Webrep Associates. Dit bedrijf zet studenten in om namens hun clienten deel te nemen aan online discussies. Die studenten horen zich altijd éérst te identificeren als zijnde een medewerker van Webrep Associates alvorens zich inhoudelijk te mengen. Ik begrijp dan ook niet goed waar het mis is gegaan bij de reacties die Radar aanhaalt. Misschien een rotte appel tussen het personeel?