BBC heeft aangekondigd voortaan televisieprogramma’s via het bittorent netwerk te zullen verspreiden. Het bedrijf is hiervoor een partnership aangegaan met Azureus. Deze partij is vooral bekend vanwege haar op java gebaseerde bittorent client, die al meer dan 130 miljoen keer gedownload is.

Bittorrent staat bekend als een krachtig p2p model en heeft ten onrechte de naam dat het enkel voor illigale doeleinden gebruikt wordt. Veel linux-distributies bieden bijvoorbeeld een torrentbestand aan om hun servers te ontlasten. De laatste maanden kwamen er steeds meer partijen bij die het voordeel van dit model inzagen.

Om te voorkomen dat de aangeboden programma’s alsnog naar andere filesharing netwerken ‘lekken’ heeft BBC de bestanden van DRM-beveiliging voorzien. Deze soort beveiliging heeft een slechte naam omdat het vaak ook problemen veroorzaakt voor de klanten die wél op een legale manier aan hun content komen.

De shows zijn eigenlijk een toevoeging op het eerder gelanceerde Zudeo netwerk. BBC hoopt door het kunnen aanbieden van high definition video’s te kunnen concurreren met YouTube. Onder de aangeboden programma’s vind je bijvoorbeeld Red Dwarf, Doctor Who, the League of Gentleman en klassiekers als Fawlty Towers.

[bron]

Een afspraak maken kan lastig zijn als jouw agenda sterk verschilt ten opzichte van die van de ander. TimeToMeet helpt je op eenvoudige wijze van dat probleem af. Het lijkt qua concept een beetje op datumprikker, maar wie beide sites bezoekt ziet al snel waarom TimeToMeet duidelijk de meerdere is.

Lekker veel wit, ronde hoekjes, grote lettertypes en een duidelijke uitleg wat je kunt doen op de site. Dat zijn min of meer de ingrediënten die je nodig hebt als je een site wilt bouwen die aan het visuele design van web 2.0 voldoet. TimeToMeet snapt dat, waardoor het direct duidelijk is dat je de site maar voor één ding kunt gebruiken; het vinden van een tijdstip waarop alle partijen een afspraak kunnen maken.

Je kunt TimeToMeet koppelen aan je huidige agenda van Outlook, Google of iCal. Genoeg mogelijkheden om te synchroniseren dus. Vervolgens geef je aan wanneer jij vrij bent voor het maken van een afspraak. TimeToMeet stuurt dan een mail naar de andere groepsleden met het verzoek aan te geven wanneer zij tijd hebben. Hebben we een match? Dan hebben we een afspraak. Simpel, maar doeltreffend.

De vraag is natuurlijk wie de grootste innovator is; Apple of haar gebruikers? Het plaatje hieronder is niet de eerste iPod in de ruimte, maar wel de enige waar een high resolution foto van is gemaakt. En nee, het is geen Photoshop werk…

[bron]

Al enkele weken zie ik overal posters opduiken met ludieke teksten. Allemaal teasers om aandacht te trekken voor het Romantique pour IAM event. Nou, dat is dus gelukt. Vandaag kwam de aap uit de mouw en bleek dat het om een soort van banenmarkt gaat in plaats van een blind date, zoals sommigen zouden verwachten.

Een beetje flauw om te zeggen, maar ik had al zo’n vermoeden. Het is jammer dat ik niet goklustig ben, ander had ik er nog wel een weddenschap over af durven sluiten. Het was gewoon té voor de hand liggend allemaal. Ik had het er toevallig vorige week nog wat studiegenoten over, dus het virale deel van de campagne is hier in ieder geval geslaagd.

Romantique pour IAM is een leuk initiatief met een prikkelende teasercampagne vooraf. Vooral het ‘voor en door studenten’ gehalte spreekt me erg aan. Lekker pro-actief, daar houden we van. Mijn favoriete teaser-kreet: Deed het pijn… toen je voor me viel?

Heb jij ook wel eens dat gevoel dat er meer moet kunnen met je mobiele telefoon? Als je zes dollar kunt missen dan kun je natuurlijk eens denken aan de nieuwe mobile game van America’s Next Top Model. Het spel is vooral gebaseerd op de rivaliteit tussen de verschillende modellen en is hier te downloaden.

Na het installeren van het spel kies je twee modellen; je meest én je minst gewaardeerde model. Jij speelt zelf met het meest gewaardeerde model en moet je model helpen om de top te bereiken. De computer speelt het minst gewaardeerde model en probeert je telkens een hak te zetten.

De game heeft ook een viraal element in zich. Je kunt als speler je karakter ‘op vakantie’ sturen naar een vriend of vriendin haar telefoon. Alsof het om een tamagotchi gaat kunnen die dan een poosje voor jouw model zorgen. De functie zelf is waarschijnlijk enkel bedoeld om nieuwe spelers in het spel te krijgen; het heeft verder geen invloed op je spelverloop.

[bron1, bron2]

Pluck is een Amerikaans bedrijf dat zich specialiseert in het koppelen van blogpostings aan online nieuwsbronnen. Speciaal voor bedrijven heeft Pluck een dienst die BlogBurst heet. Met deze dienst kun je automatisch de meest relevante blogpostings voor het artikel wat je bezoeker op dit moment aan het lezen is in je pagina opnemen.

Door de groei van de blogosfeer raken steeds meer bedrijven geïnteresseerd in de enorme hoeveelheid aanwezige content die ontgonnen kan worden. Logisch, want er zijn steeds meer prominente personen die een eigen weblog (gaan) bijhouden. Bedrijven als USA Today, the Guardian Unlimited en Reuters maken onder andere daarom al volop gebruik van Pluck’s diensten.

Met de toevoeging van burstwires aan de dienst gaat Pluck verder dan enkel het automatisch bepalen van relevantie van een artikel. Via een redactioneel panel worden de vele blogpostings dagelijks door medewerkers beoordeeld. Hierbij letten ze onder andere op of het artikel goed geschreven is en welke authoriteit de blogger heeft op een bepaald gebied.

Er zijn widgets beschikbaar die het gemakkelijk maken om hun diensten in andere websites te integreren. Het analysepakket heeft ook een upgrade gekregen. Zowel de blogpartners als de content providers hebben volgens Pluck nu meer inzicht in de gegenereerde bezoekersaantallen.

Ook in Nederland zijn er bedrijven in opkomst die het nut van de blogosfeer op waarde weten te schatten. Zeker een aanrader om te bekijken is WieBlogt, een dienst waar ik al eerder over schreef. Op dit moment verkeert de dienst nog in beta stadium, maar je kunt je wel inschrijven om op de hoogte gehouden te worden van verdere ontwikkelingen.

[bron]

New York Times Inc. ondergaat momenteel grote veranderingen. Het bedrijf heeft aangekondigd al haar nevenactiviteiten te staken en zich te concentreren op hun core business; print en digitaal nieuws brengen.

Als onderdeel van dit plan kwam de krant gisteren met een nieuw stuk software voor de desktop. Deze software, de ‘Digital Reader,’ is een volgende stap in de overgang van print naar digitale distributie van nieuws.

De software zelf tovert de New York Times op je beeldscherm in dezelfde soort layout als je deze ook in de winkel kunt kopen. Wel is er hierbij erg gelet op de leesbaarheid. Lezers kunnen bijvoorbeeld de fontgrote en het fonttype aanpassen, tekst markeren, notities maken en zoeken binnen de artikelen.

Navigeren kun je zowel met de muis als met de pijltjes op je toetsenbord. De bezitters van een tablet pc kunnen ook de touchscreen mogelijkheden gebruiken. De artikelen zijn ‘print ready’ opgezet wat inhoud dat ze altijd in de juiste opmaak geprint kunnen worden vanuit de software.

Na het downloaden van de reader synchroniseert de software automatisch met de krant. De software, die helaas enkel voor Windows XP en Windows Vista beschikbaar is, maakt het mogelijk om de krant volledig offline te lezen.

Noemenswaardig feitje; de advertenties in de krant verwijzen door naar een zogeheten landingspage. Dit betekent dat de lezer ook wanneer hij offline is meer informatie over de advertentie kan opvragen. Het nieuwe formaat doet het in ieder geval goed bij de adverteerders; AT&T, Columbia University en Tourneau hebben hun interesse al getoond.

[bron]

Hij was bijna onder de rader door gevlogen, maar ik heb hem toch nog in mijn net weten te vangen. Innovation Lab berichtte over een proof of concept waarmee je kon projecteren op beton. Eigenlijk een soort van digitaal beton dus. Lijkt mij wel aardig voor advertenties, vooral omdat er het vrij lastig is het ‘scherm’ te vernielen.

Of je wilt of niet; op de gameplay beurs ontkom je er niet aan. Het is misschien flauw, patserig, stoerdoenerij of zelfs een beetje seksistisch, maar op deze beurs tel je pas echt mee als je met een van de vele mooie meisjes op de foto bent geweest.

De eerste vrouwelijke gamer die er zo uitziet als de dames hierboven moet ik nog tegenkomen, maar wat mij betreft is vrouwelijk schoon altijd een welkome afleiding. Van alle zogeheten booth babes scoorde de lieftallige Chrissie trouwens het beste, volgens de bezoekers van ownage althans.

Maar, er was natuurlijk nog meer te zien dan enkel een stel aantrekkelijke jonge dames. De PlayStation 3 en de Nintendo Wii waren van de aanwezige consoles verruit het populairste, maar hadden daardoor helaas ook de drukste stands van de beurs.

De wachttijd voor de PS3 liep op tot ruim een uur, wat best veel is als je achteraf maar 1,5 minuut daadwerkelijke speeltijd krijgt. Toch wel leuk om het nieuwe wonderkind van Sony even gezien te hebben. Het had van mij alleen een wat langere introductie mogen zijn.

De Wii was beter bereikbaar en ook daar ben ik ook wel enthousiast over, al vond ik de games zelf een erg hoog ‘proof of concept’ gehalte hebben. Van de games waaruit je kon kiezen vond ik vooral een gemoderniseerde versie van Pong, nu hernoemd tot Laser Hockey, erg geslaagd.

Grote klapper qua spellen was natuurlijk de Gears of War hummer, waar je achttien moest zijn om er uberhaupt in te mogen. Helaas ook daar weer een beetje een anticlimax; in plaats van vier tegen vier multiplayer te spelen mochten we slechts beurtelings een deathmatch ronde doen met z’n tweeën. Beetje jammer om in dertig seconden gekilled te worden na een half uur gewacht te hebben. Evengoed wel tof om het even gespeeld te hebben.

Wie al het moois heeft moeten missen hoeft zich natuurlijk niet te vervelen. Er zijn genoeg foto’s beschikbaar op internet en de gedetailleerde verslagen zoals deze maken ook veel goed. Het vervangt de ervaring om het meegemaakt te hebben niet, maar misschien geeft het een aardige indruk.

Het aantal webgebruikers dat podcasts beluistert is in de afgelopen zes maanden verdubbeld, zo blijkt uit recent onderzoek van het Pew Internet & American Life Project. Afgelopen Augustus gaf ongeveer 12% van de ondervraagden aan podcasts te downloaden; een forse stijging met de door Nielsen//Netrating in Juli gemeten 6.6%.

Pew wijt de stijging vooral aan het toenemend aantal bezitters van een MP3-speler. Ook heeft de hoeveelheid beschikbare content nu een acceptabele omvang aangenomen; volgens het rapport zijn er ongeveer 26,000 podcasts en meer dan 1 miljoen downloadbare afleveringen beschikbaar.

Podcast beluisteraars zijn over het algemeen mannelijk (15% mannen t.o.v. 8% vrouwen) en hebben thuis beschikking over breedband internet. Internetervaring lijkt een belangrijke factor voor het gebruik van podcast. Er zijn ruim tweemaal zoveel luisteraars onder webgebruikers die zes jaar of meer internetervaring hebben dan onder webgebruikers die drie jaar of minder op internet zitten.

Keerzijde van het verhaal is dat er nog steeds geen trend te zien is in het regelmatig downloaden van podcasts; slechts 1% van de 2,928 ondervraagden gaf aan op vaste dagen een podcast te downloaden.

[bron]