Leuk, die annotaties op YouTube. Maar vooralsnog wordt er meer mee gespamd dan dat er nuttige interactie uit voortvloeit. The Time Machine maakt gelukkig wél nuttig gebruik van de nieuwe mogelijkheden, al is het concept niet erg nieuw.

Herinnert u zich de CDi nog? Stamt uit 1991. Groot ding. Lijkt op een dvd-speler. Nederlandse makelij. Philips om precies te zijn. Enorme flop geworden, maar dat terzijde. De CDi-speler kende namelijk een heel specifieke soort interactie welke onmiddellijk doet denken aan onderstaande YouTube fragment. Narratief leken CDi-vertellingen vooral gebruik te maken van een boomstructuur. Binnen deze structuur zijn er punten waar de boom zich vertakt. Welke vertakking genomen wordt hangt af van de gebruiker. Meestal was er de keuze uit twee handelingen binnen de vertelling. Bijvoorbeeld bij de kruising wel of niet afslaan naar links.

Dit type interactie haalt men zich gewoonlijk voor de geest wanneer het gaat over interactieve media. Toch is dat beeld niet in overeenstemming met de praktijk. Er is bij elk audiovisueel medium maar sporadisch gebruik gemaakt van vertellingen met boomstructuren. Dit heeft vooral te maken met de productiekosten. Alle mogelijke paden, ook onwaarschijnlijke, moeten worden ingevuld. Dit is onaantrekkelijk, omdat men meestal maar één keer door een vertelling heen loopt en alle paden toch gemaakt moeten worden.

The Time Machine is zo’n boomvertelling. Maar dan op YouTube. Best grappig om een dergelijke manier van interactie weer terug te zien op een hypermodern medium. Leuk gedaan ook qua uitwerking. Enige minpuntje vind ik dat je niet via de flash player naar de volgende video kunt, maar een nieuwe pagina moet laden. Dat maakt dergelijke interactieve vertellingen vervelend om te embedden in je site. Maar goed, dat ligt eerder aan de makers van YouTube dan aan de makers van het filmpje. Het is in ieder geval leuk te zien dat men aan de slag gaat met de nieuwe mogelijkheden die YouTube aanbiedt. Ik ben dan ook zeer benieuwd wanneer meer geavanceerde vormen van interactie mogelijk worden.

YouTube is een sociale omgeving. Daar moet toch iets leuks mee te verzinnen zijn?

Met Sparkly Media geef ik regelmatig workhops en advies over de inzet van sociale media door bedrijven. Vaak wordt dan opgemerkt dat het heel makkelijk is om onder meerdere schuilnamen valse berichten over een merk te verspreiden. Makkelijk? Zeker. Verstandig? Nee.

Het houden van pseudo-gesprekken om een positief merkbeeld onder je online doelgroep te creeeren is natuurlijk altijd een slecht idee. Naast de merkschade die je oploopt wanneer (niet als maar wanneer) je ontdekt wordt is het gewoon not done om je klanten voor te liegen. Dat zou je in een traditionele campagne ook niet doen.

Een voorbeeld van merkschade door pseudo-conversatie vind je hier, en een reactie van deze blogger op één van mijn posts vind je hier. Tros Radar had onlangs een item over dit soort oplichting door de firma iBlue Makelaars. Zie het volgende fragment:

Overigens een korte opmerking over Webrep Associates. Dit bedrijf zet studenten in om namens hun clienten deel te nemen aan online discussies. Die studenten horen zich altijd éérst te identificeren als zijnde een medewerker van Webrep Associates alvorens zich inhoudelijk te mengen. Ik begrijp dan ook niet goed waar het mis is gegaan bij de reacties die Radar aanhaalt. Misschien een rotte appel tussen het personeel?

Competitie is een sterke drijfveer om acties van de grond te krijgen. Milieudefensie heeft een concept van Interactieve Media studenten -de blogbattle- gebruikt als inspiratie voor een online wervingscampagne.

Even een korte opmerking over het idee van de blogbattle. De blogbattle is een ‘vak’ bij de opleiding Interactieve Media, en heet eigenlijk Interactieve Tekst. Dat laatste weet ik niet helemaal zeker, want het vak heeft als verschillende revisies doorgaan sinds ik het zelf gevolgd heb. Ik vond het overigens een vreselijk vak destijds. Het ging erg in op modulariteit van software (wat dat met blogging te maken heeft is mij een raadsel) en op het ontwerpen van een visuele identiteit die passend is bij je gekozen positionering. Wat dat betreft ben ik blij te zien dat men zich inmiddels wat meer toespitst op de praktische onderdelen van blogging.

Goed, dat even over de herkomst van de blogbattle. Het idee achter de invulling die Milieudefensie er aan geeft is dat je via je blog mensen aanmoedigt om een virtuele petitie te tekenen. Die aanmeldingen worden geteld, en wie de meeste handtekeningen verzamelde mag zich op 24 november tot winnaar van de blogbattle uitroepen. Het blog hetkanWel maakt momenteel de meeste kans op de eerste prijs, met een tussenscore van 104 handtekeningen.

Of een blogbattle nu de beste manier is om handtekeningen in te zamelen, daar heb ik zo mijn twijfels over. Hoewel de aandacht rondom de campagne voldoende is om deze geslaagd te kunnen noemen, gaan de meeste berichten eerder over het feit dat (en de manier waarop) Milieudefensie blogs inzette als dat er daadwerkelijk actie werd gevoerd.

Hoewel het al lovenswaardig is dat men sociale media durft in te zetten als onderdeel van de marketingmix, denk ik dat men wat creatiever had kunnen omgaan met de specifieke kwaliteiten van dit medium. Het doet mij nog iets te veel denken aan het verzamelen van handtekeningen aan de deur momenteel. Jammer bijvoorbeeld dat men geen widget heeft gemaakt die je gewoon kon knippen en plakken, maar er voor gekozen heeft dat je je eerst als deelnemer moet aanmelden via hun website om de code voor het aanmeldingsformulier te krijgen. Zo’n extra drempel beperkt de informatiestroom -en daarmee het potentiële bereik- natuurlijk enorm.

Daarnaast roept een blogbattle associaties op met de hip-hop scene, maar heeft de uitwerking nou niet bepaald de coolness factor die je zou verwachten bij het horen van een de term. Nou ja, wellicht zijn dit mooie agendapunten voor het volgende project. Learnings horen er ook bij!

Update: zoals St. Maarten hieronder opmerkt had ik me vergist in de datum bij het schrijven van deze post. Ik was onder de indruk dat de battle al voorbij was, maar deze is nog in volle gang. De post is daarom ietsjes aangepast, zodat alle feiten weer zouden moeten kloppen.

Normaliter ben ik geen fan van stripverhalen, maar soms maak ik een uitzondering. De Dilbert-strip is zo een uitzondering. Mateloos populair over de hele wereld met zijn eigen widget en sinds kort ook leuke mashup mogelijkheden!

Bovenstaand de strip van vandaag. Ik vind hem zelf nu al enorm grappig, maar mocht je denken dat je het nog beter kunt dan nodigen de makers je van harte uit om dat te demonstreren via de mashup mogelijkheden van de site. De mashups die bij deze strip horen vindt je bijvoorbeeld hier. Je kunt enkel het laatste vakje van de strip editen, de zogeheten Punch Line. Er zijn overigens voor deze specifieke strip maar liefst 20.083 nieuwe punchlines ingestuurd!

Ook meedoen? Bezoek de Dilbert website, klik binnen de widget op Mashup! en vervolgens op de knop Punch this strip. Even je account registreren en je kunt aan de slag. Mocht je inderdaad gaan meedoen, laat het dan even weten. Ben namelijk wel benieuwd naar jullie creaties

Wie een boek schrijft moest vroeger een uitgever overtuigen om het te publiceren. Omdat uitgevers vooral kijken naar de commerciele potentie zal niet ieder werk gepubliceerd worden. Zelf publiceren via internet is een optie, maar dit heeft ook weer zijn nadelen. WeBook biedt als social publisher een tussenoplossing.

WeBook zou je een Digg.com voor uitgevers kunnen noemen. Schrijvers kunnen (delen van) een verhaal publiceren en de overige bezoekers/leden kunnen vervolgens een waardering aan die post toekennen. De beste verhalen worden door WeBook gepubliceerd. WeBook omschrijft hun aanpak wellicht zelf het beste als “an Unconventional Approach to Conventional Publishing.”

Het eerste gepubliceerd boek, Pandora, is geschreven door zeventien auteurs en telt 225 pagina’s. Erg leuk is het overzicht met actieve projecten waar je aan kunt bijdragen, zie ook deze pagina. Nu wachten of er Nederlandse uitgevers zijn die brood zien in zo’n model!

In navolging van de ‘Speel het Slim’ televisiecommercials heeft Holland Casino nu een webgame gelanceerd waarin je samen met Birgit Schuurman op de vlucht bent voor de Paparazzi. Wie het spel wint verdient een week lang Las Vegas.

Wat is bluf en wat niet? Het is precies dat onderscheid wat je punten kan opleveren in deze game. De game vertelt het verhaal van hoe een rustig avondje Holland Casino uitmond in een spectaculair avontuur. Deze trailer geeft wellicht een eerste impressie:

Ik vond de trailer zelf een beetje kort door de bocht. Het zet weliswaar de context voor de game, maar draagt naar mijn mening geen elementen in zich waardoor je hem verder zou willen verspreiden. Jammer, want het was natuurlijk mooi geweest als het filmpje op zich ook wat vermakelijker was en niet enkel een inleiding voor het spel vormde.

De game zelf heb ik ook even gespeelt en die zat al een stuk beter in elkaar. Je krijgt (vrij lange overigens) videofragmenten te zien die onderbroken worden om jou te laten beslissen of een bepaalde actie bluf was of niet. Ik vond het allemaal wat te lang duren om de game uit te spelen, maar ben natuurlijk erg benieuwd naar jullie score

Met dank aan Matthijs Roumen van SocialMedia8 voor de heads up.

T-Mobile, Google en HTC hebben vandaag aangekondigd dat de HTC Dream -ook bekend als de T-Mobile G1- het eerste mobieltje zal zijn dat Google Android draait als besturingsysteem. Liefhebbers kunnen vanaf begin 2009 bij T-Mobile terecht.

Zoals je kunt verwachten is de telefoon afgeladen met Google producten. Integratie met diensten als Gmail en Google Calendar is erg handig, maar vereist wel een mobiel internetverbinding. Op zich logisch voor een Google product, maar desondanks het melden waard.

Voor ik verder ga een korte demonstratievideo van Google Android:

Het interface-ontwerp verbaast mij enigzins. Over het algemeen zitten Google applicaties vrij intuitief in elkaar maar wat je van Android ziet in de video oogt nog wel wat blikkerig. Het heeft in ieder geval niet de flair van de iPhone. Jammer, ik had eigenlijk meer verwacht van Google.

Curieuzer is wellicht het ontbreken van exchange ondersteuning. Dit maakt de telefoon gelijk een stuk minder interessant voor zakelijke gebruikers. Onderbelicht in de video blijft ook de Google App Store. Opmerkelijk, want deze open source variant van Apple App Store schept een legio aan (gratis) uitbreidingsmogelijkheden en lijkt mij daarom een uitermate sterk verkoopargument.

Praktisch punt; is Google Android wel geschikt voor gebruik met meerdere gmail-accounts?

Update: origineel meldde ik 22 oktober als introductiedatum, maar meerdere bronnen berichten inmiddels dat deze telefoon pas in ‘t eerste kwartaal van 2009 in Nederland verschijnt.

Leuk, YouTube. Vol met vermakelijke bloopers, home- en muziekvideo’s. Minder bekend bij het grote publiek is de hoeveelheid game-gerelateerde video’s die er met regelmaat gepubliceerd worden. Een snelle zoektocht naar World of Warcraft levert bijvoorbeeld maar liefst 287,000 resultaten op.

Voor producenten van games betekend dit dat YouTube een interessante plek kan zijn om nader marktonderzoek te doen. Bijvoorbeeld door te kijken naar de onderwerpen waar je mee geassocieerd wordt of welke spelonderdelen vaak aangehaald worden.

Deze informatie kan waardevol zijn voor de productontwikkelaars binnen het bedrijf, maar ook de marketingafdeling kan hier baat hebben. Wat dat laatste betreft is het interessant om eens te kijken naar de manier waarop een groot producent als Electronic Arts omgaat met YouTube.

Het onderstaande filmpje is een videoreactie van EA op een fout in een golfspel die ene Levinator25 aanhaalt. Deze bug -ook wel een glitch genoemd- zorgt er voor dat de speler het water op kan lopen om een bal weg te slaan. Levinator25 noemt het doeltreffend een Jezus Shot.

Interessanter dan de reactie van EA zelf, is wellicht het enthousiasme waarmee deze ontvangen is in de online gemeenschap. Met 3925 stemmen verscheen dit fragment al snel op de voorpagina van Digg, een populaire social news site van Amerikaanse makelij. Mede door deze vermelding (het virale effect, en het interne verkeer van YouTube mag ook niet onderschat worden) werd de video binnen enkele dagen meer dan een miljoen keer bekeken.

De teller staat inmiddels op 1,921,182 kijkers en is door 5,845 kijkers van de hoogst mogelijke waardering (vijf sterren) voorzien. Ook zijn er 2,949 geschreven reacties en 35 videoreacties geplaatst. Niet slecht voor een videofragment waar naast de productiekosten geen euro is ingestoken om het filmpje via advertising te promoten.

De manier waarop EA hier reageert op een boodschap uit de online gemeenschap toont dat EA niet alleen de waarde van gemeenschappen als YouTube begrijpt, maar ook weet op welke manier zij deze het best kan aanspreken. Een inspirerende case!

Interview met Robbert Lommers over het effect van Raboblog op de merkperceptie van Rabobank Utrecht, de plannen die men heeft met het blog en de algehele ervaringen in het eerste jaar. Raboblog is het corporate weblog van de Rabobank Utrecht.

Interview voor BrandWatching.

Uit Amerikaanse studies blijkt dat het aantal INC 500 bedrijven met een corporate blog in een jaar tijd is gegroeid van 19 naar 39 procent. Het aantal Nederlandse bedrijven met een corporate blog is ondanks vele goede voornemens nog steeds matig te noemen. Waar blijven de corporate blogs van Nederlandse bedrijven?

In 2006 heb ik onderzoek gedaan naar de status van Word of Mouth in Nederland. Van de ondervraagde marketeers gaf 46% aan dat men plannen had een corporate blog te gaan starten. Inmiddels zijn we twee jaar verder, zijn er nog steeds maar weinig bedrijven die een serieuze poging doen een bedrijfsblog te onderhouden.

Nu is het niet zo dat er helemaal geen groei is geweest in het aantal corporate blogs. Kijk bijvoorbeeld naar de jaarlijkse Grote Marketing Enquete, waarbij 17% aangeeft een corporate blog te onderhouden. In 2007 was het nog maar 15% die aangaf te bloggen.

Er zijn vele redenen mogelijk voor deze geremde groei, maar ik wil er een paar uitlichten:

• Marketeers hebben moeite met het niveau van transparantie wat een blog meebrengt; hoe open en eerlijk wil je zijn over je product?

• Bloggen als activiteit heeft geen duidelijke positie in de bedrijfshierarchie; wie is verantwoordelijk voor het bewaken van de bedrijfsidentiteit?

• Er wordt getwijfeld aan de waarde van blogging voor de organisatie; wat gaat de investering van tijd en middelen uiteindelijk opleveren?

Allemaal logische vragen, die zeker gesteld moeten worden voor je als bedrijf uberhaupt begint aan een corporate blog. Niet ieder bedrijf is immers even geschikt voor corporate blogging. Het hangt in grote mate van je bedrijfscultuur en doelstellingen af. Bedrijven, of wellicht kan ik beter merken zeggen, die zich wel goed voor lenen voor corporate blogging moeten zich evengoed afvragen of dit soort aspecten voldoende overdacht zijn. Een halve poging zou in dit verband wel eens schadelijker kunnen zijn dan uberhaupt geen poging te ondernemen.

Toegang tot sociale media is gratis, de inzet daarvan zeker niet. Als bedrijf moet je tijd en middelen reserveren, en vooral voldoende geduld hebben bij het opbouwen van uw nieuwe communicatiekanaal. Het opstellen duidelijke roadmap kan wat dat betreft zorgen dat u niet voor nare verrassingen komt te staan, en is daarom aan te raden.

Dat gezegd, valt er ook iets te zeggen voor de we proberen het gewoon houding. Het is goed om na te denken over hoe je een kanaal als een corporate blog wilt inzetten, maar van langdurig uitstel komt meestal afstel terwijl je veel dingen pas zult ontdekken als je er mee bezig bent. Vooral mkb-bedrijven hebben wat dit betreft meer speelruimte dan grote concerns.